|
BİR KALP VE... 
Delikanlı alaca karanlıkta yürürken, yumuşak bir şeye çarptığını fark etti.
Eğildi baktı. Aman Allah ım!...
Ayaklarının arasında, yuvasından ustalıkla sökülmüş bir kalp duruyordu. Tıpkı resimlerdeki gibi diri ve kanlıydı…. Onu büyülenmişçesine avuçlarına aldığında, dehşetinden çıldıracak oldu.
Kalp tıp tıp atıyordu. Ve sıcacıktı….. Delikanlı, sanki ellerine yapışıp bir başka uzvu haline geliveren kalpten
kurtulmak istiyor, fakat ne olduğunu bilmediği,
kestiremediği duygular tarafından engelleniyordu.
Bir müddet sonra sakinleştiğinde, onun sahibini
bulmak için en yakındaki evin kapısını çaldı ve zincir aralığından bakan
genç kıza:
- Bu kalp sizin mi? diye sordu. Biraz önce buldum onu.
Kız, mahcup bir ifadeyle;
- Ben kalbimi, üç ay önce rastladığım bir vefasıza kaptırdım, dedi.
Yandaki eve sorun, onların olabilir.
Kızın gösterdiği ev, göz kamaştırıcı bir villaydı. Kapıyı açan
hizmetkarlar, onu üst kata çıkartarak evin beyine götürdüler.
Delikanlı, yumuşacık halıların üzerine damlayan kanları ayağıyla örtmeye çalışırken:
- Bu kalp sizin mi acaba? diye sordu. Hala atıyor da...
Beyefendi, ışıl ışıl parıldayan kristal kadehinden höpürtülü bir yudum çekerek:
- Ben kalbimi dünyaya sattım, canikom, diye sırıttı.
Komşu evde bir meczup var, o bilir sahibini.
Delikanlı, hızla soğumaya başlayan ve atışları gittikçe yavaşlayan kalbi
bitişik kulübedeki ihtiyara koşturarak:
- Bu sizin mi? diye sordu. Çabuk olun, neredeyse duracak.
Yaşlı adam, okumakta olduğu Kuran ı yavaşça kapatırken:
- Ben kalbimi, her şeyimle Allah a verdim, evlad, diye gülümsedi.
Elindekinin sahibini, neden gidip anne ve babana sormuyorsun?
- Her ikisi de yaşlanıp bunadı, diye üfüldendi genç.
Bir bebek gibi alaka görmek istediklerinden, üç gün önce kavga edip
onları terk etmiştim…… İhtiyar adam, büyük bir üzüntüyle:
- Terk ettin ha..! diye mırıldandı….. Terk ettin demek……
Delikanlı, söylenenlere karşı kayıtsız görünüyordu.
Oysa ki yaşlı adam, beklediği cevabı çoktan almıştı.
Delikanlıya doğru emin adımlarla ilerledi ve iki eliyle kavradığı gömleğini
bir hamlede yırtarak açıverdi. Delikanlının sol göğsünde, avuçlarında
tuttuğu kalp büyüklüğünde kanlı bir boşluk vardı…… "Ana ve babaya iyi davran. Eğer onlar sana göre ihtiyarlamışsa, onlara ‘of’ bile deme. Onları azarlama. Onlara güzel sözler söyle. Onlara acıyarak, alçak gönüllülük kanadını ger. Allahım, onlar beni çocukken nasıl terbiye ettilerse, sen de kendilerini öylece esirge, de!”
|
