Seni ele sevirem ki...
Diyacahsan ki niye ?
Ne bilim isde ele !
Seni görende bir hos olir,
ölir, ölir, ölirem...
Ahsam olir, davar, nahir, mal gelir,
Komlar, ahirlar dolir.
Sayiram, sayiram biri esgik.
Bi daha sayiram,
Bir de bahiram ki tamam.
Ama üzülirem;
Diyacahsan ki niye?
Bennam isde ele!

Yassi olir,sekide eymek yiyecegam.
Civil lavasi dürüm edir, tam kitliram,
Sen ahlima gelirsen, bogazimda dügümlenir, yiyemirem.
Gene diyirsen ki niye?
Isde ele...
 

Anam örtileri serir...
Gendi gendimi yiyirem.
O da gidir, külli biçare galiram.
Gözlerim süzülir, uyuyacagim uyiyamiram.
Gafam garisir, yüregim sihisir, yatamiram.
Gene diyirsen niye..?
Isde ele...

Gusluga dogri daliram,
Hayal, hülya görirem, sanki yanimdasan.
Sevinir, sevinir bir hos oliram,
Bir de ayiliram ki, yastiga sarilmisam.
Diyacaksan ki niye?
Amaaan, isde ele!

Sabah olir, horozlar ötir, gün dogir...
Gahiram tavuhlara, culuhlara yem verirem...
Culuhlari dutir dutir öpirem.
Onlari bile sene benzedirem.
Saggin deme niye?
Ne bilim isde ele!

Gün gibi gelir, ay gibi gidirsen.
Beni yiye yiye bitirirsen.
Hep ömrümden götirirsen.
Seni sevdigimi de coh ey bilirsen.
Diyirsen ki niye?
Bilirsen isde ele!

Babam beni gapiya goymir diyirsen.
Ey helt yiyirsen.
Gomsulara, emin, bibin, ezen gile gidirsen...
Medem ele çih cama, tirhica gel!
Yüzün görim, bu da bene yeter.
Saggin deme niye?
Isde ele...