|
Yazar Vuslat Hanım
|
|
17 05 2008 |
|
Dost,varlığının etrafında bir sevgi halesini taşıyan insandır.. varlığının ayrılmaz parçası olan sevgi halesini,kendisini dost bilenlere tac edendir.. Dost,varlığıyla sevindirendir.. Sevinmek için varlığı yeterli olandır.. Dost'un olduğu yerde karanlık olmaz...çünkü gönlünün aydınlığı başka ışığa ihtiyac bırakmaz... Dost'un bulunduğu yerde hava kirlenmez..çünkü onu varlığı bütün kirlere karşı bir filterdir.. Dost,hissedip de dolduramadığımız boşlukları dümdüz edendir.. Bizi korkutan uçurumların üstüne köprü olandır... Yokuşlarımızı düz edendir... Dost,aynadır..bizi bize gösterir... Dost odur ki,kulakla değil,kalple dinlenir.. Dost'an ayırlık olmaz,o giderken bizi de götürür... Dost,dost olmak zorundadır.. Başka türlü olması imkansızdır... Dost,dostluğa mahkümdür.. Dost,dostluğa mecburdur... Dost,ötelerden seslenendir...onunla uzaklardan konuşmak hiç bir araca,ihtiyacımız olmaz... Ne mutlu böyle dostları olana!! Benimde böyle dostum vardı.Şimdik??.. Sizinde böyle dostunuz var mı ?.. gulvuslat
|
|
Son Güncelleme ( 21 05 2008 )
|