Bir arkadaş gurubu ile bir bahçede gezerken arkadaşlardan birinin ayağı ufacık bir çukura girdi ve düştü. Hemen söylenmeye başladı bu dünyada benden şanssızı yok...

Nerede bir uğursuzluk varsa gelip beni buluyor... Lanet olsun... v.s v.s ...

Basit bir düşme olayı ile arkadaşımız tüm hayatı lanetledi tüm hayatı kötüledi...

Mutsuzluğumuzun en büyük nedenlerinden biriside bakış açımızdaki yanlışlıktan kaynaklanır... Öncelikle yaşadığımız hayatı bir eziyet olarak görmemeliyiz... Önce hayatın bizzat kendisine olumlu bakmalıyız ki daha sonra hayatın içinde yaşanan birtakım olaylara da olumlu bakabilelim...

 
Bizler zannediyoruz ki bir gün gelecek mutlu ve asude bir hayat bizi bulacak aslında böyle bir şey yok...

Hayata bir bütün olarak baktığımızda bir ömür için her yaşta her yeni yılda mutlu olacağımız olayları yaşayabileceğimiz gibi sıkıntılarda kapımızı çalacaktır... Asıl olan sıkıntılar kapımızı çaldığında ona hoş geldin deyip onunla yüzleşmek onunla mücadele gücümüzü korumak, onunla mücadele edebilme moralini bulmak sıkıntıya bakış açımızı değiştirmek pozitif yönden bakıp pozitif planlar hazırlamaktır...

En basit sıkıntı kapımızı çaldığında düşüp bayılırsak düşüncelerimize hâkim olamayıp hep olumsuzluklar üretirsek bir ömrü üzüntülü ve mutsuz bitirmeye adaysınız demektir...

Eğer her şeye çabucak sinirlenen çevrenizdekileri çabucak kıran, hep kötü şeyler olacakmış gibi yaşayan, içinde hiç iyi dilekler olmayan hep kendini mutsuz hisseden biri iseniz, çok acil olarak düşünce sistemimizin rotasını olumlu yöne, güzel taraflara çevirmeliyiz... Ve rotamızı değiştirmeden yolumuza devam etmeliyiz...

Bu değişikliği yapmazsanız hayatı kendinize zehir etmiş olursunuz...

Unutmayınız ki yaşanan olayın boyutu ne olursa olsun muhakkak bakış açınızda iki pencere oluşacaktır... İyiye yorma veya kötüye yorma...

Tercih sizin hangi pencereden bakarsanız bakın....